Maaf, maaf!!!

Maaf, maaf (sorry, sorry) voor het feit dat ik de vaste lezers van mijn blog even in de steek heb gelaten, maar geloof het of niet ik heb het ontzettend druk gehad. Dus alle zorgen dat er iets met ons aan de hand zou zijn, waren gelukkig ongegrond, maar toch doet het ons goed dat iedereen zo bezorgd om ons is.

Even een kleine opsomming:

• we hebben Ton en Margriet te logeren gehad,
• ik ben bij een art groepje gegaan,
• ik ben wat meer in de weer met Kubca Samakta (het doveninstituut),
• Verder ben ik aardig op weg om invulling te geven aan het vooroordeel die er soms is over het leven van een expatvrouw. Ik heb een paar gezellige lunches achter de rug.
• We hebben een aantal vrije dagen gehad, omdat hier een Bhoedistisch feest gevierd werd.
• We zijn weer op bezoek geweest bij de immigratiedienst, onze paspoorten liggen daar al weer een aantal weken.

Ibu Yayah heeft ons op 31 maart 's avonds om 6 miljoen Rp. (420 euro) gevraagd voor haar huisje, anders moest ze verhuizen. Dit was de huur voor 2 jaar die ze ineens moest betalen.

Op 1 april hebben we gevierd:

• dat Theo en ik elkaar 31 jaar kennen,
• dat wij een jaar in het huis hier in Bandung wonen,
• dat het huurcontract weer voor een jaar verlengd is en
• dat Pak Handi een jaar bij ons in dienst was.

Daarnaast natuurlijk op de vrije dagen gegolfd en we hebben een bezoek naar Nederland en een vakantie naar Frankrijk gepland.

Verder was mijn computer ziek en had last van een hardnekkig virus. We hebben er met z'n 2-en heel wat tijd achter doorgebracht, maar nu is hij weer helemaal beter en volledig geüpdate, dus ik kan weer op een veilige manier mijn verhaal kwijt.

Het mag duidelijk zijn dat als ik over al deze dingen in 1 blog zou uitwijden, het een ellenlange blog zou worden, dus ik ben van plan om het allemaal in aparte kleine blogjes te vermelden.

De komende dagen zal ik dan ook proberen al mijn belevenissen weer met iedereen te delen.

Aan het weer hier zal het niet liggen. Hieronder volgen een aantal foto's die aangeven wat er met regenseizoen bedoeld wordt. Zo rond 12.00 uur is het raak en dat houdt vaak de hele middag een beetje aan. Grote delen van Bandung staan dan onder water, zo erg zelfs dat er mensen verdrinken. (dubbelklik op de foto's)