Plannen maken.

Meestal maak ik geen planning hier, omdat ik de ervaring heb dat dat hier vaak niet werkt. Toch moet het af en toe. Deze week zijn er hier een aantal vrije dagen en dan moet ik wel een beetje plannen.

Donderdag moet er gestemd worden en dat is hier altijd een hele happening. Dan is het ook gebruikelijk dat het personeel vrij krijgt. Vrijdag is het goede vrijdag en dan is het hier een rode dag op de kalender en dat houdt in dat iedereen dan vrij is. Geweldig hè zo'n land die alle religieuze dagen vrij geeft. Het leuke ervan is dat Ibu Yayah (moslim) vanmorgen al aan me vroeg of ze vrijdag (goede vrijdag) vrij was.

Vanmorgen toen ik op stond had ik een hele dag volgepland met van alles en nog wat, rekening houdend met de vrije donderdag.

Maar zoals bijna altijd was er natuurlijk weer iets dat mijn hele planning weer in het honderd liet lopen. En wel een deurkozijn bij de schuifdeur van de garage. Ik had zaterdagavond laat gezien, dat er allemaal zwart spul tegen het kozijn aan zat. Theo er bij gehaald en we dachten dat het een mierennest was.

Vanmorgen ging Agus met een schroevedraaier het zwarte spul wegsteken en het was me toch een troep. Agus en Yayah vertelden mij dat mieren van hout houden, waarop ik zei: "in Nederland eten mieren echt geen hout". Toen ik Agus vertelde dat hij de afdekkap weg moest halen omdat hij er dan beter bij kon, bleek deze al voor een deel opgegeten te zijn en ook het kozijn was van boven al helemaal opgegeten en van binnen helemaal hol. Hij hoefde er maar een heel klein beetje tegen aan te drukken en de gaten vielen er spontaan in.

Nou had ik ook nog nooit termieten gezien maar geloof me ook dat zijn niet echt beestjes waar je warm van wordt. Ze lijken wel op grote mieren en zijn een beetje glazig. De broer van Ibu Asep is al weer geweest en er wordt actie ondernomen. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan worden. Stom genoeg zei ik gisteren net tegen Theo dat we het beter voor elkaar hadden dan vorig jaar, toen we om deze tijd het huis dagelijks aan het opknappen waren.

We kunnen dus weer een nieuw wezentje aan ons huisdieren arsenaal toevoegen: rayap (termiet, in het Engels white ant).

Donderdag zijn hier dus verkiezingen en heel veel expats zijn weg, maar wij blijven hier, ook al omdat we onze paspoorten nog niet terug hebben. Soms staat er in de krant dat het een rommeltje kan worden en dan staat er weer in dat ze geen onlusten verwachten. Ik moet heel eerlijk toegeven dat we ons dat niet gerealiseerd hebben, maar we hebben besloten om niet het huis uit te gaan. We kunnen dan ook nooit op het verkeerde moment op de verkeerde plek zijn. Verder hebben wij als buitenlanders ook niets met die verkiezingen te maken. Het grote probleem zit hem in het geknoei met verkiezingslijsten en er is b.v. gebleken dat er wel 10 dezelfde identiteitskaarten zijn bij verschillende personen. De onrust zou dan ten gevolge van dat wel eens bij de stembureau's kunnen zijn, want wie van deze mensen mag er dan gaan stemmen of te wel wie heeft het juiste identiteitsbewijs?

Verder onderstaande foto's van weer een uitzonderlijk vervoer: