Agus 1 jaar chauffeur van meneer Theo en mevrouw Titia. Heel erg bedankt!!! Wij zijn heel erg blij met jou.
Natuurlijk was hij weer heel verlegen, maar vond het tegelijkertijd toch ook wel heel erg leuk. Hij moest van ons de auto met ballonnen en al naar buiten rijden en moest achter in de auto plaats nemen. Theo had Agus zijn pet opgezet en zou gaan rijden, daar had Agus natuurlijk heel erg veel moeite mee en toen Theo voorin wilde plaatsnemen sprong hij al weer uit de auto om de voordeur voor Theo open te houden. Theo is een rondje met hem gaan rijden in de wijk. Aansluitend heeft hij een enveloppe met geld gekregen, iets wat hier heel gebruikelijk is. Toen ik later weer 
binnenkwam en Agus en Theo al naar kantoor waren, vertelde Ibu Yayah dat ze al heel veel jaren voor diverse buitenlanders gewerkt had, maar dat ze dit nog nooit mee gemaakt had. Ze vonden het prachtig.
binnenkwam en Agus en Theo al naar kantoor waren, vertelde Ibu Yayah dat ze al heel veel jaren voor diverse buitenlanders gewerkt had, maar dat ze dit nog nooit mee gemaakt had. Ze vonden het prachtig.
Woensdag vertelde hij mij dat het een jaar geleden was dat hij mij ontmoet had en hij wist nog precies waar we heengegaan waren toen hij 2 dagen voor mij moest proefrijden.
Daarna vroeg hij of ik blij was dat hij voor mij werkte. Natuurlijk heb ik hem gezegd dat ik ontzettend blij met hem ben. Ik vroeg hem vrijdag wat hij die dag een jaar geleden gedaan had. Ik had namelijk inmiddels begrepen, dat toen hij bij ons kwam solliciteren, hij geen werk had. Hij had de hele dag thuis gezeten en toen Pak Bina van kantoor had gebeld om te zeggen dat hij de volgende dag voor ons moest werken, waren hij en Ayu elkaar in de armen gevlogen.
Het is echt een ontzettend zachte jongen, die aan alle kanten heel erg goed voor ons is en af en toe denken we ook wel eens te goed voor deze wereld.
En wat te denken van het volgende:
Verleden week maandag toen we thuiskwamen uit Australië zat de printer helemaal vol met hele kleine miertjes die zich daar gehuisvest hadden en deze hadden er allemaal eitjes in gelegd.
Vreselijk om te zien, zoveel!! Ik had de printer buiten neergezet om deze eventueel te demonteren en schoon te maken. Agus had een tang nodig omdat ook de watervoorziening het weer had begeven en aangezien de gereedschapskist bij mij was, zag hij mij knoeien. Ik vertelde hem dat de printer vol met mieren zat. Hij weet amper wat een printer is en hoe die werkt, dus keek hij mij met een geweldig strak gezicht en met van die mooie schaapachtige donkerbruine ogen aan en vroeg heel serieus: "Ada makanan di dalam computer, Ibu?"(is daar dan eten binnen in de computer, mevrouw?). En dan mag ik dus niet lachen, hè. Het is soms zo'n doetje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten