Het leven begint in Indonesië elke morgen heel erg vroeg. Het gehele jaar door wordt het om ongeveer 5 uur licht, vandaar ook dat wij black out gordijnen op onze slaapkamer hebben om toch te zorgen dat we iets langer door kunnen slapen. ’s Avonds is het het gehele jaar door altijd om 18.00 uur donker.
Waar we helaas niets aan kunnen doen, is dat er tussen 4.00 uur en 4.30 uur overal geoefend wordt door de Indonesian Idols( een tv-programma dat hier in Indonesië razend populair is).
Je komt er dan pas achter, door hoeveel moskeeën jouw huis omringd wordt. Nou maakt het volgens mij echt niet uit, waar je in Bandung woont, want het aantal grote en kleine moskeeën is enorm groot.
We hebben Agus gevraagd hoe het in z'n werk gaat en inderdaad staan de mensen om ongeveer 4.00 uur op en gaan dan bidden. Hier wordt trouwens niet naar het oosten, maar naar het westen gebeden, Indonesië ligt ten oosten van Mekka. Daarna gaat hij dan nog een uurtje naar bed en staat dan wederom op om naar ons toe te komen.
Ik moet heel eerlijk zeggen, dat de ene imman beter kan zingen (het klinkt als jammeren) dan de andere. Ze beginnen niet allemaal op hetzelfde tijdstip, maar op een gegeven moment zijn ze toch gezamenlijk aan het zingen van alle kanten. Als ze met z'n allen bezig zijn, dan bekruipt je soms het gevoel, dat er iets van een andere planeet naar de aarde toekomt.
Als we dat gehad hebben, dan hebben we sinds ongeveer 2,5 maand om ongeveer 5.30 uur een drumband die vindt dat ze moeten gaan oefenen, ongetwijfeld voor een taptoe optreden.
We wisten eerst niet waar deze drumband gelegerd was en zeiden dan vaak tegen elkaar: " je zult er maar naast wonen en dat dan elke morgen te horen krijgen".
Van Agus had ik begrepen, dat het een legerbasis was, die hier toch wel een eindje vandaan lag. Nou wonen wij hoog in Bandung en de legerbasis zou in het dal liggen.
Vorige week hoorde ik ze weer, want ze oefenen te pas en te onpas ook overdag en ben eens op het balkon aan de achterkant van ons huis gaan kijken. Ik kon ze zien lopen en kwam tot de conclusie dat wij die gelukkige buren waren. Hemelsbreed ligt de legerbasis misschien ongeveer 300 meter bij ons vandaan.
Gevolg van deze twee vroege muzikale sessies is, dat wij 's avonds toch wel eerder naar ons bedje verlangen dan in Nederland. Ook doordat het ’s avonds zo vroeg donker is, heb je toch al gauw het gevoel dat je een lange avond hebt gehad.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Hoi orang belanda ;)
Ik ben een collega bij Traffic maintenance;
Erg leuk en interessant blog van jullie, mijn vrouw komt uit Bali en ik herken veel dingen die jullie meemaken, dus dat is erg leuk. Mocht je nog wat bahasa indonesia vragen hebben oid, laat me maar even weten.
Ik ben van plan volgend jaar september met vrouw en kinderen naar Bali te gaan voor minstens 6 weken, het lijkt me leuk om een paar dagen langs te komen om eens te zien hoe het gaat met Vialis Bandung.
Anyway, keep it up en sampai jumpah lagi.
Jeroen ten Berge.
Hallo T en T ik heb via Fransje jullie adres gekregen en met veel plezier jullie belevenissen gelezen. Ik zei vorige week al dat het best leuk is de teksten van Titia te lezen. Zij schrijft heel beeldend. Nu die imam gaat "zingen" als hij het verschil ziet tussen een witte en een zwarte draad. En 's-avond het omgekeerde. Daarom zit er ook wat tijd verschil in. Wij hebben hier niet in de gaten dat het licht bij ons ook langzaam voorbij komt.
Mooi die drie gezusters op de achtergrond in Australie. Ik wil die foto's wel van je overnemen want toen wij er waren was het heel mistig en dus hebben alleen maar een kaart met de dames.
Overigens wat een mooi huis waar jullie in wonen. Willen jullie nog wel terug?
Dat bespreken we in september.
Hier is alles ok.
Veel groeten uit Den Bosch
Marjo en Wim
Een reactie posten