Garantie, hoezo garantie.

Deze week was een week die ik niet zo gauw zal vergeten, vooral omdat het een week was vol nieuwe lessen over de cultuur hier in Indonesie.
Onze nieuwe waterdispenser geeft nog steeds geen lekker water en dus ben ik weer overgegaan op flessen. We hebben de dispenser in april gekocht en dan krijg je daar een garantiebewijs bij van een jaar. Dus denk je dan: garantie, echt niet. Het servicecentrum van het merk is niet meer in Bandung gevestigd, maar in Soerabaya ongeveer 1000 km hier vandaan, dat zal 4 dagen rijden zijn met een beetje geluk.
De zaak waar we hem gekocht hebben, heeft ons een telefoonnummer gegeven van een meneer die het wel kon servicen, zoals dat hier heet. Uiteraard valt dat niet onder garantie en verder zegt de winkel niets voor ons te kunnen doen. Service noemen ze dat.

Onder tussen is deze meneer er geweest en heeft het hele apparaat doorgespoeld met kokend heet water. Hadden we ook al op internet gelezen dat dat een optie was, maar het probleem is niet opgelost.

Wij hebben dus 1 of 2 keer een verkeerde fles water gehad en daardoor zit er iets in onze waterdispenser waardoor het water niet lekker smaakt. Wat is er nu met die flessen voor die waterdispensers aan de hand. Je moet er op letten dat er een bepaalde stikker opzit, verder moet de dop geseald zijn en verder nog een speciale dop. Maar waar zijn Aziatische landen nu het beste in: namaken!! Dus wat gebeurt er: er zijn winkels of personeel van deze winkels die wel wat extra geld willen verdienen en die vullen deze flessen dan illegaal(en ja Joost mag weten waarmee).
We hebben nu dan ook een adres van Gary gekregen, waar alle expats hun waterflessen kopen. Alleen dit winkeltje staat er bij de expats om bekend, dat er niet geknoeid wordt. Het is een heel klein zaakje. Je gaat naar grote zaken en denkt dan dat het goed zit, dus niet.
Elke expat heeft dit probleem al wel een keer meegemaakt. Attie zegt, dat het knoeien met water veelvuldig gedaan wordt.
Agus heeft nu de opdracht om alleen in dat speciale winkeltje het water te kopen. Oké, les 1.

Wij hebben ondertussen een nieuwe waterdispenser in bestelling bij een andere winkel en zijn er ook achter gekomen dat we wel een heel oud model gekocht hebben in april. Ze staan overigens nog wel bij Vialis hier in Bandung, het schijnt wel een heel goed merk te zijn.
We hebben nu een ander merk en een nieuw model in bestelling, de enige die in de winkel stond had aan de achterkant al een flinke deuk. Ja, we hebben ons lesje geleerd.
Als je hier een electrisch apparaat koopt, dan wordt het altijd helemaal uitgepakt en gedemonstreerd en we zijn er nu achter gekomen dat dat de garantie is. Bij ons heet dat garantie tot aan de deur, maar is dat niet voor 2de hands spul. Oké les 2.

We zijn al een aantal weken met onze internetprovider aan het stoeien over ons modem. In het begin heeft deze het prima gedaan, maar nu valt onze DSL elke keer uit. Let wel geen ADSL, maar via de gewone telefoonlijn. We hebben dat op een gegeven moment voor Indonesische begrippen heel erg hard gespeeld, iedereen in Nederland zou het ook zo doen. Je betaalt er genoeg voor en dan zo'n slechte kwaliteit en ook hier weer het modem was volgens hen niet kapot. Ze zouden het modem wel servicen.
Nee niet dus: we willen een nieuw modem.
Nou ik wil jullie niet vermoeien met hoe het allemaal gegaan is, maar ik denk dat ik er in totaal over een tweetal weken wel 2 volle dagen werk in heb zitten, om het nog maar niet over de frustraties te hebben, maar we hebben ondertussen wel een nieuw modem en het werkt weer.

Je hoort hier in Indonesie niet te klagen over gekochte produkten, ongeacht wat je er voor hebt betaald. Het is not done dat je iets reclameert, ondanks dat het gloednieuw is. Vandaag gekocht en toch stuk: koop maar een nieuwe of accepteer het maar.
Met het gedrag wat wij ten aanzien van het modem vertoonden, had ons personeel erg veel moeite, het was overduidelijk dat het zo niet hoorde. Maar hoe krijgen ze dan in vredesnaam hier ooit de kwaliteit omhoog, als je niet mag zeggen dat het niet goed werkt. Attie zei nog: je koopt iets en het is goed of het heeft kwaliteit zero zoals ze dat hier noemen en dan heb je gewoon pech. Goed les 3, maar de volgende keer zullen we toch weer reclameren op de ons zo bekende westerse manier.

Dit zijn 3 lessen, waar je niet echt vrolijk van wordt, maar gelukkig heb ik ook nog een dag lekker kunnen golfen met 5 vrouwen en 2 mannen. Ik heb intussen door het golfen al een aantal mensen aan mijn kennissen kring kunnen toevoegen en dat is wel heel erg fijn.