Schat van een man.

Hoezo, Theo een schat van een man. Eerst zorgt hij ervoor dat ik in Indonesie beland, om dan vervolgens mij hier maar een hele week alleen achter te laten in het hotel en zelf naar Australie te gaan. Wees gerust, het gaat nog steeds goed hoor!! Dinsdag 1 april kennen we elkaar 30 jaar!!!

Voor het werk is Theo deze week in Melbourne om te kijken of Vialis mee kan doen aan een tender, wederom voor het openbaar vervoer. Wederom met een Franse partner.

Al vanaf maandag had men hier in het hotel door, dat Bapak Theo er niet was en vonden ze het nogal wat, dat ik helemaal alleen achter gebleven was. Vanaf dinsdag word ik 's avonds gebeld, dat het buffet klaar staat en dat ik verwacht word. Als ik dan aan tafel gebracht word (wat deze week ook voor het eerst door de manager van het restaurant gedaan wordt), wordt voor de zoveelste keer aan mij gevraagd, wanneer Bapak Theo terugkomt en waar hij is. Eén van de obers heeft maandag tegen mij gezegd, dat hij mijn beschermheer zal zijn deze week. Hij is zo iel en klein, dat als ik volgens mij heel hard zou blazen hij om zal vallen, maar het is natuurlijk wel heel lief.
De menukaart hoeven ze mij niet meer te geven, want die heb ik al sneller uit mijn hoofd geleerd, dan mijn Indonesisch. Het mag duidelijk zijn, dat het tijd wordt, dat we ons huis gaan betrekken. Het is een schitterend hotel met schatten van mensen en we worden aan alle kanten in de watten gelegd, maar toch eigen haard is goud waard.

Vanaf 1 april krijgen we het huis. Ze zijn het nu aan het poetsen en schilderen en we krijgen een nieuw fornuis!!!.
Gisteren met Tine (dat is de makelaar en soms denk ik wel de burgemeester van Bandung) op stap geweest om beddegoed uit te zoeken en nieuwe bekleding voor alle meubels in het huis. De lakens en de dekbedovertrekken koop je niet in een winkel, nee dan ga je naar een illustere wijk met een Indonesisch bouwsel en dat is dan een stoffenfabriek. Daar maken ze lakens en dekbedovertrekken. Je zoekt de stof en het motief uit en ik heb mij laten vertellen dat ik volgende week een dubbel paar lakens van mijn keuze heb. Ik heb in alles een beetje rekening gehouden met de kleur, want het is al een heel klinisch huis waar kleur ontbreekt.
Er heeft een Australische familie met kinderen in gezeten en die hebben nogal flink huis gehouden. Vandaar dat alles vernieuwd moet worden. Ik blij dat we ons appartement niet verhuurd hebben. De verhuurder was heel blij met ons, Nederlanders en geen kinderen in huis. De Nederlanders en de Duitsers zijn hier heel geliefd als huurders. Ik heb ook gezegd, dat als ze het nu mooi opknappen het er over 2 jaar nog zo zal uitzien. Natuurlijk ook een beetje in de hoop dat ze hun best doen.