Theo was voor het werk naar Jakarta en ik mocht "het sollicitatiegesprek" met de chauffeur doen. Van communiceren kwam niet zo heel veel, want hij kende ongeveer 20 woordjes Engels en mijn Indonesisch, waarvan ik het idee had, dat ik het al aardig kende, zit op het moment in mijn tenen en wil maar niet naar boven komen.
Ik wilde graag boodschappen doen, dus tegen de man die met de chauffeur meegekomen was om hem voor te stellen zei ik dat ik naar Ciwalk wilde en naar het Nederlands consulaat.
Dus chauffeur Agus en ik op weg naar Ciwalk (een heel grote shopping mall).
Sinds de aanslagen op Bali en Jakarta wordt alles wat maar enigszins vergelijkbaar is met de westerse wereld en waar toch relatief veel buitenlanders komen enorm goed bewaakt. Dus ook Ciwalk. Er staan allemaal politieagenten en de auto wordt aan de onderkant met behulp van spiegeltjes gecontroleerd op bommen en de achterklep van de auto moet open en zelfs mijn handtas werd met een detector afgetast. De beveiliging is nog strenger geworden dan in oktober, maar je weet dan in ieder geval dat je veilig kunt winkelen.
Agus stopte voor de ingang en ging snel lopend naar mijn deur om deze open te doen. Vorige week moest ik nog al mijn eigen autodeuren open doen en hier heb ik nog geen deurkruk aangeraakt. Af en toe valt dit niet mee, daar zal ik aan moeten wennen.
Na het winkelen ziet hij me al aankomen lopen en komt in looppas op mij af om het plastic tasje met boodschappen van mij over te nemen. Dan snel weer weg om mijn deur open te maken en dan vergezeld met een brede glimlach en diepe buiging kan ik instappen.
Hij vraagt of we naar het consulaat gaan, aangezien ik een sanitaire stop meer nodig achtte, zei ik ke(naar) hotel. Een eindje op weg wijst hij ergens naar en zegt konsulat Belanda, dus we kwamen er langs, dat was natuurlijk iets wat hij wist en ik niet. Toch maar ke hotel. Hij zal ongetwijfeld gedacht hebben bule gila(gekke blanke), want zo staan we hier bekend en ik ben er nu ook eentje.
Bij het hotel aangekomen zeg ik dat ik over 10 min. terug ben, maar dat zijn er maar 5. Hij houdt de trap van het hotel nauwlettend in de gaten en zo gauw hij me ziet, rent hij naar de auto en komt voorrijden.
Konsulat Belanda,
Wij naar het consulaat. We kwamen aan bij een heel groot huis met een hek, nergens een vlag of bordje consulaat dus ik wist niet waar hij met me heen ging, hij maakte het hek open en reed de oprit op . Ik scheen op plaats van bestemming te zijn. Naast het grote huis zag ik een kleine aanbouw met het wapen van Nederland (Je maintiendrai) erop. Ik was dus goed. Daar binnen gekomen zaten 2 mannen met elkaar te praten die wat taalgebruik en uitspraak betreft wel broers van koningin Beatrix konden zijn.
Ons aangemeld zodat we bereikbaar zijn in geval van calamiteiten. Tot 2 dagen geleden was er in Bandung eigenlijk nog niets bekend over de film van Wilders, maar er was net die morgen iemand van security van de ambassade uit Jakarta geweest. Bij de ambassade in Jakarta en het consulaat van Soerabaya zijn wel elke keer demonstraties, maar hier is het nog rustig.
We werden uitgenodigd om op 2 mei koninginnedag te vieren en de ambassadeur had beloofd er ook te zijn dit jaar. Verder was er elke 2de zaterdag van de maand een bijeenkomst van alle Nederlandse vrouwen in een bepaalde gelegenheid in Bandung en daar was ik ook welkom. De beide uitnodigingen aangenomen en toegezegd te komen.
Daarna zijn we naar Lembang gereden. Om hier te komen moet je op een hele drukke smalle weg rijden met heel veel kronkels en door de zware regenval ook nog een slecht wegdek. Als Agus deze proef goed zou doorstaan dan was hij wat mij betreft geslaagd.
Het ging heel goed hij omzeilde alle gaten en was voorzichtig met de auto en reed zeer kundig. Ook begon mijn Indonesisch weer te komen en ik vroeg hem naar zijn gezin. Hij had satu anak laki-laki (één zoontje) tiga bulan (3 maanden oud) bayi (baby).
Weer bij het hotel aangekomen zei hij Mrs. Titia happy, lucky driver, good drive. Ik was tevreden, nu Mr. Theo nog.
Verder zijn er nog 2 andere chauffeurs die eventueel op "sollicitatiegesprek" kunnen komen. Het wordt vervolgd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Dat klinkt als een hele belevenis! Wanneer is de volgende proefrit gepland? Met een chauffeur kun je in ieder geval een Bintang drinken, want de BOB is geregeld!
Veel groetjes, Lotte, John & Eva
Een reactie posten