Anders dan Nederland

We zijn er nog maar even en dan hoor, zie en lees je al zoveel dingen dat je denkt dat moet ik toch op de blog zetten.

De volgende dingen uit de krant:
-Het geld wat de Goverments krijgen voor projecten om Aids te bestrijden worden door de meesten gebruikt voor de aanstaande verkiezingen, terwijl het Aids probleem hier in rap tempo groter wordt. Er is hier een Nederlandse internist door het Radboud ziekenhuis gestationeerd voor een project om Aids te bestrijden en dan gebruiken ze zelf het geld voor de verkiezingscampagnes. Aids is hier bijna niet bespreekbaar, vanwege de moslimcultuur, maar ook omdat je je familie er mee te schande maakt. Het zal dan ook in de meeste gevallen verzwegen worden.

-De Indonesische vliegtuigmaatschappijen hebben sinds kort besloten hun vliegtuigen zo vol te tanken, dat ze net voldoende hebben voor de vlucht die ze moeten maken, daarbij nog wel rekening houdend met een emergency case. De reden hiervan is de hoge brandstofprijs. Van de IATA mag er geen enkel Indonesisch vliegtuig boven Europa vliegen, maar als je dit leest dan is dat ook wel begrijpelijk.

-Als je leest dat er in Indonesie 5 kindjes van de honger gestorven zijn, en zelf in het hotel elke dag ziet hoeveel eten er weggegooid wordt, dan is dat toch wel heel schrijnend.

-De maid van een collega van Theo kreeg bericht van haar vader vanuit haar dorp, dat ze weer thuis moest komen, want haar vader wilde haar uithuwelijken. Ondanks het feit dat de maid zelf niet wilde vertrekken, ging ze toch. Vaders wil is wet.

-De chauffeur van een andere collega is al een aantal jaren bij hem in dienst en pas 2 weken geleden kwam hij er bij toeval achter, dat de chauffeur geen letter kon lezen. Nu begreep hij ook waarom de chauffeur bij wegomleidingen telkens verkeerd had gereden: hij kon de borden niet lezen.

-Als ik boodschappen ga doen kom ik bij een stoplicht langs, waar midden op de weg een lang smal vluchtheuveltje is, en elke keer dag in dag uit lopen daar een man en een vrouw op dat vluchtheuveltje. De vrouw is blind en heeft met haar hand de schouder van de man vast. We hebben nu afgesproken dat de keren dat ik er langs kom, ik ze iets zal geven. Normaal gesproken zorgt de chauffeur er voor dat je door bedelende mensen niet aangeklampt wordt, maar in dit geval zal ik de volgende keer Agus iets geven om aan ze te geven. Of misschien zal ik het zelf moeten doen, dat moeten we nog even uitvinden.

Tot zover even de toch wel spraakmakende ondervindingen van de laatste tijd. Ik ben van plan dit item, mocht daar genoeg stof voor zijn, regelmatig terug te laten keren.