zondag 30 maart 2008

Hoera!!! We hebben een kokkie/maid.

Tine de "makelaar" (de huizen die ze aanbiedt zijn veelal van vriendinnen) had ook nog een kokkie/maid voor ons. Dit was iemand die heel goed kon koken en ook wilde poetsen. Niet alle kokkies willen ook poetsen en dan moet je dus naast een kokkie ook een maid hebben. Daarnaast was ze heel betrouwbaar en dat was natuurlijk wel het belangrijkste.

Dus hebben we weer een sollicitatiegesprek moeten voeren. We hebben Attie aangenomen, want we hadden een goed gevoel bij haar. Ze had al bij heel veel expatriates gewerkt en vooral bij Europeanen dus van hygiëne is ze helemaal op de hoogte. Volgens Tine kan ze heel goed poetsen en toen Attie met ons door het huis liep zei ze dat ze alles met vinaigre schoon zal maken en dan zou het brandschoon worden. Ik rook de azijnlucht al.

Ze komt van het platteland van Java, heeft geen man en heeft een dochter die getrouwd is. Ze vertelde nog dat haar dochter een Arabische achternaam heeft. Ik denk niet dat we willen weten hoe dit komt. Over het geld zei ze, dat ze eerst kwam werken en dat wij dan maar moesten beslissen hoeveel wij vonden dat ze waard was. Bettie, haar zus werkt ook bij mensen in Bandung en voor Attie was het belangrijkste, dat Bettie van tijd tot tijd bij haar op bezoek mocht komen.

Ze komt dus bij ons inwonen en we hebben ook de personeelsverblijven(alleen het keukentje) moeten inspecteren en daarvan heb ik echt gezegd, dat die er niet uitziet en dat dat verbeterd moet worden. Terwijl Attie zei dat maak ik allemaal wel schoon. Ik vind, dat deze mensen op z'n minst een beetje schoon en menselijk moeten kunnen wonen, voorzover je dat in dit geval zo kunt noemen.

Nu hebben we gisteren opnieuw naar de vertrekken gekeken, want de vorige keer mochten we niet in het kamertje kijken waar Attie zou moeten verblijven, omdat die nog bewoond was. Er lag een vieze matras op de grond, die ik zelfs nog met handschoenen aan niet zou aanpakken. Geen dekens of lakens alleen een zeer vieze matras. Verder stond er nog iets van een kastje.

Ik heb Tine verteld, dat dat niet kon en dat daar een fatsoenlijk bed met een nieuwe matras moest komen. Eigenaar weer gebeld en die gaf als antwoord, dat het kamertje (hokje) te klein was voor een standaard bed (190/200 m) en dat dat dus niet kon.
Tine heeft haar toen het adres gegeven van iemand, die bedden en matrassen op maat kan maken. Soms is het zeer aangrijpend, hoe ze hier met hun personeel omgaan.
Wij hebben nu tegen elkaar gezegd, dat als Attie maandag komt en dat bed is er nog niet, ze zolang maar op een bed in ons huis moet gaan slapen. Dit zal wel not done zijn, maar af en toe willen we ons gewoon niet aanpassen. Wij hebben echt de laatste tijd het gevoel, dat hier gewoon sprake is van een veredelde slavernij.
Verder was er aan het keukentje van de maid nog niets gedaan en zag het er nog net zo uit als de vorige keer en neem van mij aan dat het echt goor is. Er is ons weer beloofd dat het opgeknapt zal gaan worden, maar mocht dit niet het geval zijn dan zullen wij zelf actie gaan ondernemen. Een gootsteen waarvan de afvoer al zeer lange tijd lek is. Kastjes die verrot zijn en een soort aanrecht van beton wat aan alle kanten kapot is. Een grotere bacteriënbron kun je je niet bedenken bij deze temperaturen.

Wij hebben in ieder geval een kokkie/maid, waar we toch de komende 2 jaar goed voor willen zorgen. Landsgebruiken natuurlijk wel in acht nemende, maar toch ook wel rekening houdend met onze eigen gevoelens.

Geen opmerkingen: