We hadden onze buik zo vol van het gedrag van Ibu Asep en haar krenterigheid, dat we op een gegeven moment een adempauze hebben ingelast bij Ibu Tine en weer huizen zijn gaan bezoeken.
Er waren er 2 die in aanmerking kwamen, maar 1 daarvan viel al heel gauw af, doordat mijn neus erg goed werkte. Ik rook iets zeer onaangenaams en vertelde Theo dat ik niet de hele dag in die geur zou kunnen leven. Theo is op onderzoek uitgegaan en wat bleek naast dat huis begon de kampung en achter dat huis was een vuilnisbelt. Zien jullie het al voor jullie, en ruiken jullie het ook al met elke dag temperaturen van rond de 28 C of hoger en al dat ongedierte. Dus dat huis viel direct af.
Daarna maar weer naar dat huis gegaan wat we zo mooi vonden, de eigenaar was ineens slim geworden en wilde het huis wel voor een jaar verhuren. Hij zat alleen met de prijs aan de hoge kant, dus dan start je onderhandelingen. Nou om het verhaal niet te lang te maken, de onderhandelingen verliepen nogal stroef, maar op een gegeven moment waren we op een prijs uitgekomen, waar we ons in konden vinden. Weliswaar met moeite, omdat hij echt maar weinig wilde toegeven.
Van Ieme(vriendin en Ned. expat) had ik net gehoord, dat toen zij het met een huis helemaal rond gemaakt hadden, er op de dag dat het contract getekend zou worden er ineens een aap uit de mouw kwam, de huiseigenaar vertelde hen dat ze ook nog 10% belasting moesten betalen over de totale huurprijs. Dus een gewaarschuwd man telt voor 2 en dus vraagt Theo de makelaar(een Deense die hier voor een makelaarskantoor werkt), die als tussenpersoon fungeert voor de eigenaar hoe het met de belastingen zit. Nee hoor die zijn er helemaal niet en als die er wel zouden zijn dan is dat voor de eigenaar, de overeengekomen prijs dat was het. Wij waren heel erg gelukkig en vertelden het personeel dat we zouden gaan verhuizen en die zeiden allemaal, behalve Pak Handi, want eigenlijk werkt die voor Ibu Asep als het huis leeg is, volmondig:" we verhuizen mee"!! .
We hebben Ibu Tine laten weten, dat we zouden gaan verhuizen en dat ze dat maar door moest geven aan Ibu Asep.
Maar vorige week maandagmorgen als het contract getekend moet worden op het kantoor, komt ook bij ons ineens die aap uit de mouw, allerlei zwets verhalen van de makelaar maar het komt er op neer dat wij aardig wat bij moeten betalen vanwege....... jawel de belasting. Dat waren we dus echt niet van plan. We opteren er veel meer voor om dat geld aan arme Indonesiërs te geven, dan aan deze toch al gefortuneerde Indonesiërs.
Theo heeft dan ook voet bij stuk gehouden en dat heeft nog iets van 3 dagen geduurd en elke keer kwamen er weer nieuwe voorstellen, die voor ons en voor het bedrijf niet acceptabel waren. Op een gegeven moment, kwam de makelaar terug dat de eigenaar eigenlijk geen nee durfde te zeggen(typisch Indonesisch), maar het in ieder geval niet voor de afgesproken prijs wilde doen. Wij hebben toen zelf de knoop doorgehakt en gezegd dat het niet meer door ging. Hij heeft Theo de dag daarop nog een keer zelf benaderd, maar voor ons was het klaar.
We hebben Ibu Tine maar weer laten weten, dat we niet gingen verhuizen. Ondanks dat wij gezegd hadden dat we een adempauze wilden hebben, was Ibu Asep wel door gegaan met het invullen van haar verplichtingen en geloof het of niet het was allemaal kwaliteitspul. Dus het kwartje was wel bij Ibu Asep gevallen. Ibu Tine melde ook dat Ibu Asep heel erg veel spijt van haar gedrag had en dat ze vanaf nu het allemaal goed wilde doen. We hebben een geweldige trap gekregen, een schitterende buitenlamp en een heel mooi vloerkleed.
Nadat Theo Ibu Tine gebeld had, belde deze gelijk terug en vertelde dat Ibu Asep heel erg blij was dat wij bleven zitten.
Van de week is dan ook het mannetje bij ons begonnen met de andere werkzaamheden, daar laat ik de foto's even voor zich spreken, want dit laat zien hoe het in Indonesië in zijn werk gaat.
De manier waarop de ramen worden gelapt. Volgens mij waren die in nog geen 20 jaar gelapt. Hij staat op de tralies of op een richeltje van ongeveer 3 cm. Ik zat binnen achter de computer doodsangsten uit, want hij was toch af en toe op 4 meter boven de vloer aan het werk. De dag ervoor had die de buitenkant al gedaan, maar toen durfde ik helemaal niet te kijken, want dat was nog veel gevaarlijker.
Daaronder de kast die we aan alle kanten dicht wilden hebben, omdat daar de kakkerlakken, muizen en ratten achter gaan zitten. Nadat hij dit van de week had gedaan, hebben wij het zaterdag nog eens dunnetjes over gedaan met purschuim en nieuwe latjes.
Dan geven de foto's daaronder de pas geverfde muren en hek weer en de mooie grote lamp boven de straat, maar PakHandi vond het nu aan onze kant nog zo donker, dus hebben we er nog maar een bull eye bijgekocht en die heeft Theo samen met Agus zaterdag opgehangen. Zowel het verven als het monteren van een lamp gebeurde in de regen. Passen we ons niet geweldig aan!!! We hadden wel het stroom er binnen afgezet!!!
De laatste foto komt uit Den Bosch waar de grote klus ook geklaard is sinds afgelopen vrijdag. Foto voor en foto na de verbouwing (zoek de verschillen).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten