Hoezo afspraken?

We hadden het idee het allemaal op orde te hebben en dan dient zich het volgende probleem aan. We moeten voor 1 maart beslissen of we in dit huis blijven zitten of dat we per 1 april naar een ander huis willen verhuizen. Aangezien we ondertussen aardig aan dit huis gewend geraakt zijn en het zelf ook zo gemaakt hebben dat we er met veel plezier wonen, hadden we zoiets van, laten we hier maar blijven wonen.
Zelfs ondanks het feit dat we bij andere expats gezien hebben dat we voor hetzelfde geld wat wij voor ons huis betalen, een veel beter onderhouden en ingericht huis kunnen krijgen, hadden we toch zoiets van: "ach we zitten toch goed".

Om toch even te kijken wat er op de markt allemaal te huur was, zijn we 2 weken terug een aantal huizen gaan bekijken die te huur staan. Doordat er heel veel expats weggegaan zijn in de jaren na 1998 en ook vooral het laatste jaar, is het aanbod redelijk groot. We zijn dus weer met Ibu Tine, de makelaar, die ons ook vorig jaar hielp met het zoeken van een huis, op pad gegaan. Deels hebben we dit ook gedaan om een seintje af te geven naar onze huidige huisbazin Ibu Asep, zodat ze niet het idee heeft dat ze de enige is die een huis heeft en dat ze er vanuit gaat dat we zonder meer blijven wonen. Daarnaast zeker ook om duidelijk te maken dat ze niet met de huurprijs omhoog moet gaan, want dat is haar huis zeker niet waard.
Uit voorgaande blogs is al wel duidelijk geworden dat we niet op zo'n goede voet met haar leven.

We hebben een aantal mooie huizen gezien en zeker veel beter onderhouden dan deze waar we nu in wonen. Maar als we dan gingen vergelijken was de plek weer niet zo mooi of ze hadden geen mooi terras of het was een open keuken waardoor ik me helemaal niet vrij meer voelde, en ga zo maar door. Theo was ook nog steeds op zoek naar dat huis met een mooi uitzicht.

Met Ibu Tine hebben we 3 huizen bekeken en toen zei ze: "Waarom willen jullie weg?" Nou wilden we niet direct weg, maar als er iets heel erg leuks bij zat misschien wel. Aangezien Ibu Tine een courtage van 15% krijgt van de totale huurprijs van een jaar huur is het voor haar interessant om ons in haar portefeuille te houden.

Ze stelde dan ook voor dat wij maar een lijstje moesten maken met dingen die we nog veranderd wilden hebben en dan zou zij dat met Ibu Asep regelen. Nou hebben we gaande weg het jaar een heleboel bijgeleerd en hadden ook een andere makelaar benaderd. Met deze hebben we ook nog 3 huizen bekeken. Er zat er 1 bij die heel erg mooi was en ons op het lijf geschreven was. Dus dat wilden we wel, maar wat bleek, deze was alleen maar te huur voor een tijdsduur van 2 jaar en niet voor 1 jaar. Nou dan hield het natuurlijk voor ons op, want we kunnen alleen maar voor 1 jaar huren. Tegenover dit mooie huis woonde een Japanner en de chauffeur van deze Japanner kende Agus van de golfbaan. Toen hij de volgende dag met deze chauffeur sprak bij de golfbaan, bleek dat dat huis al 3 jaar leeg staat, omdat die man op zoek is naar die expat die dat huis voor minimaal 2 jaar wil huren. Wij zouden zeggen verhuur het voor een jaar en strijk het geld op, in plaats van 3 jaar leeg laten staan en wachten op die ene persoon die het wel voor 2 jaar wil huren. Maar dit is een normale gang van zaken hier in Indonesië.

Dat huis viel dus voor ons af, dus dan toch maar dat lijstje gemaakt, want: " ach we zaten toch goed". We zijn niet veeleisend: de muur aan de voorkant verfen, op 2 plaatsen in de garage de lekkage oplossen. Een grote huishoudtrap, omdat degene die we nu hebben levensgevaarlijk is. De deurgrepen vastzetten ( wat waarschijnlijk niet mee zal vallen) en de ramen wassen boven, want daar kun je met geen mogelijkheid bij en die zijn waarschijnljk al 25 jaar niet gereinigd. Dan wilden we de kast waar de ratten/muizen achter kunnen gaan zitten dichtgetimmerd hebben en de gaten in de hor herstellen zodat daar de ratten/muizen niet meer door naar binnen kunnen komen. Verder wilden we bij de weg een grotere lamp met meer voltage, dit omdat de huidige kapot is en Theo deze al weer in elkaar geknutseld heeft, maar zeker ook voor onze eigen veiligheid. Voor onze vuilnisbak (een betonnen bak in de tuinmuur) wilden we een deurtje en bovenop een luikje, deze hadden er voorheen ook gezeten, maar waren weggeroest.
Daarnaast heb ik Ibu Tine 3x zeer nadrukkelijk op het hart gedrukt, dat we zeker niet meer huur wilden betalen en dat we eigenlijk nu de dollar zoveel meer waard is geworden minder zouden moeten betalen.

Het lijstje werd goed bevonden en zondagmorgen 9.00 uur zaten Ibu Tine en Ibu Asep gezellig op onze bank in de woonkamer en hebben we al onze wensen met hen doorgenomen. Allemaal geen probleem. We hebben de trap laten zien en gezegd dezelfde trap nieuw te willen hebben, we hebben de twee grote lekkage plekken in de garage laten zien, de lamp buiten zou vervangen worden door een 40W lamp i.p.v. een 10 W lamp. De kast zou dicht gemaakt worden met triplex. Kortom het zou allemaal goed komen. Ja, ja !!! Ze had al een mannetje meegenomen, die zei dat hij dat allemaal kon en haar kennende heeft ze elke keer een ander mannetje, omdat al die mannetjes bij haar weglopen omdat ze echt een krent is.

Toen het mannetje later op zijn brommetje wegging, liet hij mij een stapel brieven zien en zei dat hij die door de week aan het rondbrengen was. Dus hoezo timmerman en hoezo lasser voor ons vuilnisdeurtje?

Maar, wat gebeurt er vandaag. Er komt een trap, het goedkoopste van het goedkoopste, 3 treden lager dan die we nu hebben en Yayah en ik hebben Lilis erop laten klimmen en toen wankelde die al. Laat staan dat Yayah, Theo of ik erop zouden moeten. Dan voor de lekkage in de garage hadden ze een vloertrekker bij zich. De buitenlamp had een voltage van 18W en voor het schoonmaken van de ramen een trap die met bamboe vastgezet moest worden en 1 bus verf voor het hele hek buiten. Jullie begrijpen dat ik uit mijn slof schoot en gewoon laaiend was.
Andere expats zeggen tegen hun huisbaas: ik wil een keuken, wasmachine, terrasmeubelen of noem maar op. In de meeste gevallen mogen ze die dan ook nog zelf kopen en de huisbaas betaalt de rekening en wij ............ Ik heb eerst Theo gebeld en verteld wat er aan de hand was. Daarna heb ik Ibu Tine gebeld en was op dat moment helemaal vergeten dat ik in Indonesië was, want ik heb op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat ik dit dus echt niet pik en dat dit gedoe snel moest veranderen. Ibu Tine zei, dat ik zelf maar een trap moest kopen en de rekening naar haar moest sturen, dan zou zij het wel met Ibu Asep verrekenen. Maar mijn eigen goedheid kwam boven en zei tegen Ibu Tine:" ze heeft al een trap gekocht misschien is het beter dat ze hem zelf omruilt". Dom, dom van mezelf!!!
Ondertussen zijn we zelf zover dat we nog even Ibu Tine haar telefoontje zullen afwachten en anders gaan we de komende dagen echt op zoek naar een ander huis, want dit is te gek voor woorden. Agus zei vanmiddag tegen mij dat hij kon zien dat ik kwaad was en dat hij dat helemaal begreep. Hij zei jullie hebben hier zelf al zoveel in het huis vertimmerd en opgeknapt en dan nog probeert ze het op deze manier. Wat ik denk dat er gebeurd is, is dat het mannetje zijn prijs genoemd heeft en dat ze toen is gaan strepen. Dus dan geef je maar een vloertrekker om de vloer in de garage droog te maken, in plaats van dat je het verrotte dak in de garage op 2 plaatsen laat dicht maken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.