Ritje achtbaan.

We zijn nou ongeveer 1,5 week in China en het bevalt nog steeds goed. Het land verschilt niet zo heel veel met Indonesië. Het verschil is natuurlijk ook de beleving. In Indonesië was voor ons alles nieuw en moesten we nog ervaren hoe het was om niet meer in Nederland te wonen. Dat is nu natuurlijk niet zo. We vergelijken China nu niet met Nederland maar met Indonesië, terwijl we voorheen Indonesië met Nederland vergeleken.

De Chinezen zijn anders dan de Indonesiërs. Ze zijn directer, soms minder vriendelijk en ze komen zelfs af en toe heel erg bot over. Soms zijn ze ook heel vriendelijk, maar dat vriendelijk en lief lachen wat ze in Indonesië zo goed kunnen is hier niet.

Het zijn harde werkers en dat is toch wel weer een verschil met Indonesië waar ze zich niet zo druk maken.

Wat mis ik nou het meest? Nou dat is Agus die me overal naar toe kan brengen. Het verkeer hier is een ramp. Het oversteken van een weg als voetganger is elke keer weer een uitdaging en je mag blij zijn als je heelhuids de overkant gehaald hebt. Zebrapaden, oversteekplaatsen met verkeerslichten het maakt niet uit, nergens ben je veilig. Ze komen al toeterend hard aanrijden, zo van: “ik kom eraan dus wegwezen”.
In Indonesië moet je niet een voetganger aanrijden, want dan heb je kans dat je daarna in de gevangenis zit, zelfs soms zonder dat je schuld hebt, maar volgens mij is het hier anders. Hier schijnt iedereen even veel schuld te hebben. Dat is natuurlijk wel het gemakkelijkste.

Als ik ergens naar toe wil, moet ik een taxi nemen. Nou is het krijgen van een taxi geen probleem, want je hoeft je hand maar op te steken en je hebt er 1, maar dan begint het.

Ze denken allemaal dat ze op een racebaan zitten en ik heb nog nooit zulke grote driftkikkers bij elkaar gezien. De keren dat ik al als spookrijder in een taxi gezeten heb, zijn al niet meer op 1 hand te tellen. Ze hebben hun hand de hele tijd op de toeter en op de gekste plaatsen wordt ingehaald. Auto’s die voor een stoplicht 3 rijen dik staan te wachten worden gewoon over de tegemoetkomende rijstrook ingehaald en dan wordt er soms door rood voor de wachtende auto's aan doorgereden. Jullie begrijpen dat ik weer heel erg blij ben als ik op de plaats van bestemming ben. De noodstops die we al meegemaakt hebben zijn trouwens ook niet op 1 hand te tellen, maar dat is met deze manier van rijden logisch.
De kosten voor zo’n taxi wordt per afgelegde km en niet voor rijtijd berekend, dat is natuurlijk ook de reden waarom ze zo onwijs rijden. Voor zo’n 5 km achtbaan rijden betaal je ongeveer € 2,00.

Hieronder nog wat foto’s van ons appartement, het appartementencomplex en het uitzicht:

De woonkamer en de keuken.

Het appartementencomplex waar we op de 10de verdieping wonen.
Het uitzicht op de bergen van Hong Kong aan de overkant van het water en het zwembad.

Het uitzicht opzij vanaf het balkon richting
Shenzhen. Het zijn allemaal van die grote torenflats waar al die miljoenen mensen in gehuisvest worden.

Het straatbeeld zondagmorgenvroeg toen we een wandeling aan het maken waren.