Yayah heeft de wind er onder.

Na ons verblijf in Australië was het huis aan alle kanten opgeknapt, dit allemaal onder leiding van Ibu Yayah. Sinds ze begrepen heeft dat wij niet verhuizen, vindt ze dat het er allemaal niet uitziet en dat er nodig nog het e.e.a. gedaan moet worden. Vooral ook hun verblijven, vindt ze blijkbaar niet echt geweldig en ze geeft mij dan ook aldoor kleine hints wat veranderd zou moeten worden. (Eerst een paar foto's hoe de badkamer er voor die tijd uit zag en dan zoals het nu is.)

Nou is een bus verf hier niet zo heel erg duur en Agus vindt het leuk om te verven. Wel kwam ik er al gauw genoeg achter dat Ibu Yayah het ook leuk vond, dus in het begin was daar nog even een strijd wie er nou mocht verven (hoezo kleine kinderen). Agus had van mij zoals gewoonlijk de opdracht gekregen, maar Ibu Yayah keek erg zuur toen ze hoorde dat Agus het moest doen. Wijzend op haarzelf zei ze: "Ibu Yayah mau cat, saya bisa. Rumah saya saya juga cat"( Yayah wil verven, ik kan dat. Mijn huis verf ik ook), dit kan ze dan heel directief zeggen. Ik heb gezegd dat in eerste instantie Agus het moest doen, maar dat ze dat dan maar met z'n 2-en moesten uitvechten. Een chauffeur is toch altijd nog de baas, hoewel Agus heel erg veel respect voor Ibu Yayah heeft, ook al omdat ze veel ouder is, maar hij ook heel erg veel van haar leert. Ze kunnen geweldig met elkaar overweg, dus ik verwachtte daar geen problemen. Achteraf is het ook heel erg goed gegaan en heeft Yayah de dapur (de keuken) geverfd en Agus de kamar mandi (badkamer), ons toilet en het houtwerk dat Theo langs de grote bruine kast gespijkerd heeft.

Eergisteren vertelde Yayah dat de deur van de gudang (bergruimte, maar wordt ook gebruikt als bidruimte) niet goed sloot en dat dat nog niet goed was. Ik ben met Agus gaan kijken en die vertelde dat hij vergeten was het mannetje van Ibu Asep te controleren, want die had dat moeten maken. Hij zei dat hij er de volgende dag wel naar zou kijken. Omdat ik wist dat dat niet goed zou gaan heeft Theo vanmorgen vroeg om 7.00 uur de deur er goed in gehangen.

Toch ook een beetje besmet door Ibu Yayah vond ik dat de gudang ook maar eens opgeruimd en schoongemaakt moest worden. In ieder geval vond ik dat de vloer leeg moest zijn zodat zij er wat beter konden bidden. Dus toen Yayah en Lilis 's morgens arriveerden vertelde ik hen mijn plannen en dat we dat die dag zouden gaan doen (ik mag niks doen, hoe graag ik ook zou willen) en dat Agus hen daarbij zou helpen. Er waren 2 kapotte plastic stoelen van Ibu Asep die wij vervangen hebben, een dispenser van Ibu Asep die wij niet wilden gebruiken vanwege de hygiëne en nog een grote kist en een nieuwe schotel antenne.

Aangezien wij boven nog 2 kamers over hebben waar we niets mee doen, vond ik dat het daar maar heen moest. Of mijn Indonesisch is nog niet zo goed of ze vonden dat alles maar weg moest(in dit geval denk ik dat laatste), want toen ik na een tijdje ging kijken zat alles keurig netjes in dozen en de dozen waren onvoorstelbaar goed dichtgeplakt. Alles ging naar boven en de gudang was van hen.

Nadat Theo 's avonds had gekeken zei hij tegen Yayah:"Gudang bagus!!"(bergruimte mooi) Waarop ze zei:"Gudang tidak sudah bagus"(bergruimte nu nog niet mooi). Wij allebei zo van: oh nee? hoezo? Nou volgens haar moest er nog geverfd worden. Agus had het vorig jaar ook al geverfd toen wij er een rek in hadden laten zetten, dus wij dachten dat het wel goed was, maar nee het moest nog geverfd worden vond ze.

Nou was dat geen probleem want Theo ook al besmet door het personeel vond dat de rode steentjes achter in de tuin ook wit gemaakt moesten worden. Dus Agus heeft vanmorgen maar weer een blik van 5 liter verf opgehaald en is fanatiek aan de gang gegaan. Hij heeft een plaat op de verrotte deur van hun badkamer gezet en heeft het allemaal geverfd. Toen Yayah zag hoe de steentjes aan onze kant geworden waren, kwam ze vragen of het ook aan hun kant mocht. Ze vertelde dat Agus gezegd had dat ze dat eerst moest vragen. Ik vroeg haar wat ze wilde en ze wilde het graag geverfd hebben.

Toen ik later ging kijken, waren ze beide weer aan het verven en Lilis aan het strijken. Ze liet me zien dat er nog heel veel verf over was en wees daarbij op de muren bij hun vertrekken en de garage. Ach waarom niet, ik vertelde hen dat Ibu Asep wel heel erg blij met hen zal zijn, maar ook Ibu Asep kan bij Yayah niets meer goed doen. Ze zei dan ook tegen mij dat ze blij met mij was, dat ik het zo mooi voor hen maakte. Als ze aan het werk zijn hebben ze heel veel lol met elkaar en er hangt hier dan ook een geweldige sfeer in huis, dat heb ik wel eens anders meegemaakt.

Aangezien Agus nog met de deur van de badkamer en de gudang bezig was is Yayah zelf maar met het muurtje bij hen achter begonnen.

We hebben maar een A4-tje op de deur van de kamar mandi gehangen voor PakHandi met de tekst Cat!!!! Basah!!! (geverfd nat) Hopelijk gaat het goed!!!