Heren van de thee.

Van onze penvriend Jan Obbens hadden we het boek: "Heren van de thee" van Hella S. Haasse gekregen. Het verhaal in het boek speelt zich af in de omgeving van Bandung. Het gaat over Nederlanders die rond 1871 naar Indonesië vertrokken om daar theeplantages te beginnen. In het boek worden heel veel dingen beschreven over het karakter en de gebruiken van de Indonesische mensen die hier toen woonden en als je dat vergelijkt met nu, is er nog niet zo heel veel veranderd. Het leuke ervan is, dat je je heel goed kunt inleven in het boek nu we hier wonen en ook veel dingen van toen nu toch nog steeds herkennen. Er worden heel veel plaatsen rondom Bandung genoemd en dus hebben we laatst op een zondag maar eens besloten om op ontdekkingsreis te gaan. Het speelt zich voornamelijk ten zuiden van Bandung af en dus gingen we die kant op.

Langs dezelfde route ligt de Kawah Putih (de witte krater) en dus konden we die ook mooi opnemen in onze tocht. Het is een kratermond waar je in af kunt dalen, en waarin een enorm groot meer is ontstaan. De kratermond is helemaal wit van kleur. Het is echt geweldig om er te lopen en een heel bijzondere ervaring. Dubbelklik op de foto's om ze te vergroten.

Langs de weg naar de Kawah Putih die af en toe heel stijl tegen de vulkaan omhoog liep, kwamen we hele grote aarbeiplantages tegen. De aarbeien zitten allemaal in plastic zakken en staan op volgens ons oude rijstvelden naast elkaar. Waarschijnlijk is het klimaat hier voor de aardbeien ideaal. Het is er door de hoogte (ca.2000m) behoorlijk wat kouder. Je kunt langs deze weg overal zelf je aardbeien plukken.

Bij de vulkaan waren allemaal kraampjes, waar je eten of echte aardbeien of pluche aardbeien kon kopen. We hebben even gekeken bij een mevrouw die ayam goring tepung aan het bakken was. Aan het vet te zien is het toch al meerdere keren gebruikt. Dit is toch ook nog steeds iets wat wij niet eten.

Bij de mevrouw hier boven hebben we een aardbei met armen en benen voor Rama (zoontje Agus) gekocht en Agus heeft voor ons 2 doosjes aardbeien gekocht, zodat we zeker niet teveel betaald hebben.

Daarna zijn we doorgereden naar de theeplantages die ook in het boek genoemd worden. We vroegen Agus of hij wist waar een theefabriek was. Daar aangekomen gevraagd of we naar binnen mochten, en natuurlijk mocht dat en kregen we een hele excursie door de theefabriek.

Helaas mochten we binnen in de fabriek geen foto's maken, maar we hebben wel foto's mogen maken van een foto van meneer Rudolf Bosscha, die ook in het boek genoemd wordt, als 1 van de belangrijkste pioniers van de theeplantages daar.

De processen worden nog in dezelfde volgorde uitgevoerd als vroeger, alleen zijn ze wat geautomatiseerd. We zijn getrakteerd op een kop thee en mochten aanschouwen hoe er ongeveer 30 kopjes klaargezet werden voor de theeproeverij die er nog dagelijks plaatsvindt. Dit is een heel ritueel en vindt plaats om de kwaliteit te bewaken.