We hebben de afgelopen 1,5 week heel veel mensen happy New Year gewenst en ik moet heel eerlijk zeggen dat dat af en toe een raar gevoel gaf om dat midden in februari tegen iemand te zeggen. Wel heb ik nu begrepen hoe het voor de Chinezen gevoeld moet hebben, toen wij begin januari weer terug kwamen en zij ons heel vriendelijk happy New Year wensten. Want voor de Chinezen is het nieuwe jaar echt vorige week pas begonnen.
Zondag werd het nieuwe jaar ingeleid met een heel indrukwekkende leeuwendans. Ik zal een beetje uitleggen wat het voorstelt en hoe het verloopt en verder moeten de foto's het aanschouwelijk maken.
De leeuwendans vormt een belangrijke traditie in China. Gewoonlijk is de dans onderdeel van festiviteiten zoals het Chinese Nieuwjaar, openingen van restaurants en bruiloften. Indien goed uitgevoerd, zo gelooft men, brengt de leeuwendans geluk en vreugde.
De leeuw wordt gespeeld door twee dansers. Een leeuw bestaat uit een groot hoofd van gekleurd en verstevigd papier rond een frame van bamboe en ijzerdraad. Binnen in het hoofd zitten koorden en hefbomen waarmee de danser de ogen, oren en mond van de leeuw kan bewegen.
De andere danser beeldt het lichaam en de staart uit onder een kleed dat aan het hoofd is vastgemaakt.
De leeuw verkent al snuffelend de omgeving, waarmee hij ongeluk en boze geesten verjaagt en geluk verspreidt. Het meest belangrijke moment in het leven van een leeuw is zijn geboorte of inwijding. Zonder deze inwijding is de leeuw niet meer dan een stuk verstevigd papier met een doek eraan, een pop; tijdens de inwijding neemt de geest van de leeuw bezit van het omhulsel, en krijgt de leeuw zijn betekenis. De dim ching of hoi gong (“het openen van de ogen”) wordt meestal uitgevoerd door de gastheer (in dit geval de manager van het hotel) van een belangrijke gebeurtenis. Bij de ceremonie opent de inwijder de ogen, oren, mond en neus van de leeuw symbolisch door deze met rode verf aan te stippen.
Daarna moet de leeuw de chang (het raadsel) oplossen, of een uitdaging overwinnen. Vaak bestaat dit uit het vinden en eten van het voedsel.
De belangrijkste vorm hiervan is choi chiang (“pak het groen”), waarbij ergens groene groente (bij ons was dat een krop sla) wordt opgehangen, die de leeuw moet vinden en opeten.
Na het eten kauwt de leeuw een tijdje op zijn voedsel; en vervolgens barst hij onder luid tromgeroffel uit en spuwt hij het eten om zich heen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten