We maken eigenlijk zo ontzettend veel mee, dat komt voornamelijk omdat we hier in China met een heel rijke cultuur en een groot aantal cultuurverschillen te maken hebben. Hierdoor wist ik ook een tijdlang niet, hoe ik dat allemaal op het blog moest plaatsen, maar ik heb me nu voor genomen om elke keer een verhaaltje over een bepaald onderwerp te schrijven. De verhaaltjes zullen allemaal gaan over hoe wij China en de Chinezen ervaren.
Hoe rijk of arm zijn de mensen nu eigenlijk in China?
Zo op het eerste gezicht is dat heel moeilijk te zien. Dit komt, omdat Shenzen een zeer welvarende stad lijkt. De stad met 14 miljoen inwoners nu, was 25 jaar geleden nog een klein vissersdorpje met rond de 1500 inwoners.
In Shenzen wonen heel veel mensen, die van het platteland van China hier heen getrokken zijn, om hun geluk hier te beproeven. Ze proberen hier werk te vinden, om dan hun familie in hun geboortedorp op het platteland van een beter leven te kunnen voorzien. De mensen op het platteland leven in grote armoede, maar daar zien wij hier in Shenzen helemaal niets van.
Hier zitten de grote multinationals, die allemaal gebruik maken van de goedkope arbeidskrachten uit China. Wel is het zo dat de mensen doorgaans voor Chinese begrippen in Shenzen redelijk verdienen. De salarissen variëren van rond de € 100,00 tot € 1300,00 per maand voor mensen met een opleiding. Dan heb je een zesdaagse werkweek vaak van 10 tot 12 uur per dag.
Daar staat wel tegenover dat het hier heel erg duur wonen is. Als wij naar de westerse restaurants hier gaan, dan betalen we nagenoeg hetzelfde als in Nederland. De meeste Chinezen eten daar niet, maar gaan naar hun eetgelegenheden en betalen daar dan vaak zo rond de € 2,50 voor een maaltijd.
De appartementen van de buitenlanders zijn ook beduidend mooier, dan de flatgebouwen waar de Chinezen in wonen. Het zijn vaak maar heel kleine kamertjes, waar ze dan met een aantal mensen in wonen. Daarnaast woont hier ook nog een grote groep Chinezen die heel welvarend is, vaak zijn dit Hong Kong Chinezen die hier heen gegaan zijn, omdat de prijzen hier veel lager liggen dan in Hong Kong. 
Het is heel erg moeilijk om er achter te komen hoe het verder met de voorzieningen zit. De ziekenhuizen zijn heel erg duur, zelfs voor ons buitenlanders, dus dat zal zeker niet voor iedereen weggelegd zijn. Daarnaast zijn de medische voorzieningen nog erg slecht en men raadt ons buitenlanders dan ook allemaal aan om naar Hong Kong te gaan voor een medisch consult.
Het gevolg van de hoge kosten in de gezondheidszorg en de slechte voorzieningen is, dat er in onze buurt waar wij wonen en dat is in een gedeelte waar veel buitenlanders wonen, op straat heel erg veel bedelaars zijn.
Iedereen die mij kent weet dat ik daar heel veel moeite mee heb en ze het liefst van alles zou willen geven, maar gek genoeg door het vreselijke gedrag dat ze hier vertonen loop ik blokjes om, om maar niet bij ze langs te hoeven lopen. Waarom?
Ik zal het proberen te beschrijven. Ze zijn doorgaans van middelbare leeftijd of ouder, ze hebben altijd een plastic of metalen bak bij zich en als ze je van verre al aan zien komen beginnen ze te lachen. Als je dan bij hen in de buurt bent, dan roepen ze heel hard: "HELLO" en soms ook nog "HOW ARE YOU?" daarna drukken ze, als ze kunnen lopen, je die bak onder je neus. Je weet niet hoe vervelend dat over komt, ze laten je geen keus of je moet ze op een voor mijn gevoel heel vervelende wijze af wijzen en snel door lopen of ze dwingen je iets te doneren.
Als ze niet kunnen lopen, dan zitten ze voor de winkels die door de buitenlanders veel worden bezocht en laten dan hun open wonden of hun geamputeerde ledematen zien. Neem van mij aan, dat je dat 's morgens vroeg echt niet wilt zien. 's Avonds zijn ze te vinden rond het plein waar de restaurants zitten en Theo en ik hebben al menige keer gehad, dat we achtervolgd werden door een gehandicapte met een kruk. Het geluid wat je dan hoort is voetstap en dan een tik, het komt soms zelfs een beetje angstaanjagend over.
Natuurlijk geven we ze echt wel eens wat, maar ook dat weten ze gauw genoeg en dan verwachten ze dat ze altijd iets krijgen. We hebben ooit op een pleintje een oude mevrouw iets gegeven en jullie weten niet hoe snel wij een hele grote groep om ons heen hadden staan en waar ze vandaan kwamen Joost mag het weten, wij hadden ze voorheen niet gezien. Toen wij daar even later weer in de buurt kwamen, kwamen er als nog bedelaars aan, die het blijkbaar gehoord hadden en duwden ook hun bakken onder onze neus.
Wij hebben altijd veel gegeven aan bedelaars in Indonesië en zijn het dus wel gewend, maar het gedrag die de bedelaars hier vertonen is gewoon schaamteloos.
Dat woord zal ik in nog wel meer verhaaltjes van mij gaan herhalen, want één heel nare eigenschap van de Chinezen is, dat ze absoluut geen gevoel van schaamte hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten