Happy New Year!!!

We hebben de afgelopen 1,5 week heel veel mensen happy New Year gewenst en ik moet heel eerlijk zeggen dat dat af en toe een raar gevoel gaf om dat midden in februari tegen iemand te zeggen. Wel heb ik nu begrepen hoe het voor de Chinezen gevoeld moet hebben, toen wij begin januari weer terug kwamen en zij ons heel vriendelijk happy New Year wensten. Want voor de Chinezen is het nieuwe jaar echt vorige week pas begonnen.

Zondag werd het nieuwe jaar ingeleid met een heel indrukwekkende leeuwendans. Ik zal een beetje uitleggen wat het voorstelt en hoe het verloopt en verder moeten de foto's het aanschouwelijk maken.

De leeuwendans vormt een belangrijke traditie in China. Gewoonlijk is de dans onderdeel van festiviteiten zoals het Chinese Nieuwjaar, openingen van restaurants en bruiloften. Indien goed uitgevoerd, zo gelooft men, brengt de leeuwendans geluk en vreugde.

De leeuw wordt gespeeld door twee dansers. Een leeuw bestaat uit een groot hoofd van gekleurd en verstevigd papier rond een frame van bamboe en ijzerdraad. Binnen in het hoofd zitten koorden en hefbomen waarmee de danser de ogen, oren en mond van de leeuw kan bewegen.

De andere danser beeldt het lichaam en de staart uit onder een kleed dat aan het hoofd is vastgemaakt.

De leeuw verkent al snuffelend de omgeving, waarmee hij ongeluk en boze geesten verjaagt en geluk verspreidt. Het meest belangrijke moment in het leven van een leeuw is zijn geboorte of inwijding. Zonder deze inwijding is de leeuw niet meer dan een stuk verstevigd papier met een doek eraan, een pop; tijdens de inwijding neemt de geest van de leeuw bezit van het omhulsel, en krijgt de leeuw zijn betekenis. De dim ching of hoi gong (“het openen van de ogen”) wordt meestal uitgevoerd door de gastheer (in dit geval de manager van het hotel) van een belangrijke gebeurtenis. Bij de ceremonie opent de inwijder de ogen, oren, mond en neus van de leeuw symbolisch door deze met rode verf aan te stippen.

Daarna moet de leeuw de chang (het raadsel) oplossen, of een uitdaging overwinnen. Vaak bestaat dit uit het vinden en eten van het voedsel.

De belangrijkste vorm hiervan is choi chiang (“pak het groen”), waarbij ergens groene groente (bij ons was dat een krop sla) wordt opgehangen, die de leeuw moet vinden en opeten.

 Na het eten kauwt de leeuw een tijdje op zijn voedsel; en vervolgens barst hij onder luid tromgeroffel uit en spuwt hij het eten om zich heen.

Dit is een zegening; een teken dat de toekomst overvloedig zal zijn.

Hello 4707, hello tiger and goodbye ox.

Vanavond is het dan zover. Het Chinese Nieuwjaar!!! 

Wie had dat gedacht, dat wij in 1 jaar tijd, 2x nieuwjaar zouden gaan vieren. De afgelopen weken werden de huizen en de straten steeds meer versierd en werd het langzamerhand overal rood. De voornaamste decoraties zijn de rode ballonnen.

De Chinezen zitten met hun jaartelling vanaf morgen al in het jaar 4707 en het wordt weer het jaar van de tijger. Ze hebben 12 dieren voor 12 verschillende jaren. Ze hebben rat, os, tijger, konijn, draak, slang, paard, geit, aap, kip, hond en varken. Vorig jaar was het dus het jaar van de os en dat was dus in het Chinese jaar 4706. 

Het jaar 1938, 1950, 1962, 1974, 1986, 1998 en nu dus 2010 waren en zijn allemaal het jaar van de tijger. Net zoals wij voor de maanden onze horoscoopbeeltenissen hebben met bijbehorende karaktertrekken hebben ze dat hier voor de dieren van het desbetreffende geboortejaar ook.

Het karakter van de tijger wordt als volgt omschreven:

"Zeer vertrouwelijk en wil er alles aan doen om zijn doel te bereiken, maar kan heel egocentrisch zijn".

De mensen hier weten nauwelijks wanneer ze geboren zijn, maar ze onthouden wel welk dier er in hun geboortejaar was en zo weten ze dan ook hoe oud ze zijn.

Hierbij een aantal foto's die ik gemaakt heb van de versieringen in de stad en bij ons hotel. Verder een aantal foto's van een hele grote flower market (bloemenmarkt), die te vergelijken is met onze kerstmarkt. Hieronder een foto van het cadeautje wat wij gekregen hebben van het hotel. Het is gebruikelijk dat de mensen een rode enveloppe krijgen met geluksgeld erin en natuurlijk de beste wensen voor het nieuwe jaar. De nieuwjaarswensen zijn hier vrede, geluk en WELVAART (rijkdom), deze laatste is heel erg belangrijk voor de Chinees: Welvaart (rijkdom)!! Alles draait hier om geld.

Morgenmiddag zal er een leeuwendans opgevoerd worden en daar zijn we voor uitgenodigd. De leeuwendans is een eeuwenoude Chinese traditie en wordt geacht geluk en voorspoed te brengen.

De rijke cultuur van China en de cultuurverschillen.

We maken eigenlijk zo ontzettend veel mee, dat komt voornamelijk omdat we hier in China met een heel rijke cultuur en een groot aantal cultuurverschillen te maken hebben. Hierdoor wist ik ook een tijdlang niet, hoe ik dat allemaal op het blog moest plaatsen, maar ik heb me nu voor genomen om elke keer een verhaaltje over een bepaald onderwerp te schrijven. De verhaaltjes zullen allemaal gaan over hoe wij China en de Chinezen ervaren.

Hoe rijk of arm zijn de mensen nu eigenlijk in China?

Zo op het eerste gezicht is dat heel moeilijk te zien. Dit komt, omdat Shenzen een zeer welvarende stad lijkt. De stad met 14 miljoen inwoners nu, was 25 jaar geleden nog een klein vissersdorpje met rond de 1500 inwoners.

In Shenzen wonen heel veel mensen, die van het platteland van China hier heen getrokken zijn, om hun geluk hier te beproeven. Ze proberen hier werk te vinden, om dan hun familie in hun geboortedorp op het platteland van een beter leven te kunnen voorzien. De mensen op het platteland leven in grote armoede, maar daar zien wij hier in Shenzen helemaal niets van.

Hier zitten de grote multinationals, die allemaal gebruik maken van de goedkope arbeidskrachten uit China. Wel is het zo dat de mensen doorgaans voor Chinese begrippen in Shenzen redelijk verdienen. De salarissen variëren van rond de € 100,00 tot € 1300,00 per maand voor mensen met een opleiding. Dan heb je een zesdaagse werkweek vaak van 10 tot 12 uur per dag.

Daar staat wel tegenover dat het hier heel erg duur wonen is. Als wij naar de westerse restaurants hier gaan, dan betalen we nagenoeg hetzelfde als in Nederland. De meeste Chinezen eten daar niet, maar gaan naar hun eetgelegenheden en betalen daar dan vaak zo rond de € 2,50 voor een maaltijd.

De appartementen van de buitenlanders zijn ook beduidend mooier, dan de flatgebouwen waar de Chinezen in wonen. Het zijn vaak maar heel kleine kamertjes, waar ze dan met een aantal mensen in wonen. Daarnaast woont hier ook nog een grote groep Chinezen die heel welvarend is, vaak zijn dit Hong Kong Chinezen die hier heen gegaan zijn, omdat de prijzen hier veel lager liggen dan in Hong Kong.

Het is heel erg moeilijk om er achter te komen hoe het verder met de voorzieningen zit. De ziekenhuizen zijn heel erg duur, zelfs voor ons buitenlanders, dus dat zal zeker niet voor iedereen weggelegd zijn. Daarnaast zijn de medische voorzieningen nog erg slecht en men raadt ons buitenlanders dan ook allemaal aan om naar Hong Kong te gaan voor een medisch consult.

Het gevolg van de hoge kosten in de gezondheidszorg en de slechte voorzieningen is, dat er in onze buurt waar wij wonen en dat is in een gedeelte waar veel buitenlanders wonen, op straat heel erg veel bedelaars zijn.

Iedereen die mij kent weet dat ik daar heel veel moeite mee heb en ze het liefst van alles zou willen geven, maar gek genoeg door het vreselijke gedrag dat ze hier vertonen loop ik blokjes om, om maar niet bij ze langs te hoeven lopen. Waarom?

Ik zal het proberen te beschrijven. Ze zijn doorgaans van middelbare leeftijd of ouder, ze hebben altijd een plastic of metalen bak bij zich en als ze je van verre al aan zien komen beginnen ze te lachen. Als je dan bij hen in de buurt bent, dan roepen ze heel hard: "HELLO" en soms ook nog "HOW ARE YOU?" daarna drukken ze, als ze kunnen lopen, je die bak onder je neus. Je weet niet hoe vervelend dat over komt, ze laten je geen keus of je moet ze op een voor mijn gevoel heel vervelende wijze af wijzen en snel door lopen of ze dwingen je iets te doneren.

Als ze niet kunnen lopen, dan zitten ze voor de winkels die door de buitenlanders veel worden bezocht en laten dan hun open wonden of hun geamputeerde ledematen zien. Neem van mij aan, dat je dat 's morgens vroeg echt niet wilt zien. 's Avonds zijn ze te vinden rond het plein waar de restaurants zitten en Theo en ik hebben al menige keer gehad, dat we achtervolgd werden door een gehandicapte met een kruk. Het geluid wat je dan hoort is voetstap en dan een tik, het komt soms zelfs een beetje angstaanjagend over.

Natuurlijk geven we ze echt wel eens wat, maar ook dat weten ze gauw genoeg en dan verwachten ze dat ze altijd iets krijgen. We hebben ooit op een pleintje een oude mevrouw iets gegeven en jullie weten niet hoe snel wij een hele grote groep om ons heen hadden staan en waar ze vandaan kwamen Joost mag het weten, wij hadden ze voorheen niet gezien. Toen wij daar even later weer in de buurt kwamen, kwamen er als nog bedelaars aan, die het blijkbaar gehoord hadden en duwden ook hun bakken onder onze neus.

Wij hebben altijd veel gegeven aan bedelaars in Indonesië en zijn het dus wel gewend, maar het gedrag die de bedelaars hier vertonen is gewoon schaamteloos.

Dat woord zal ik in nog wel meer verhaaltjes van mij gaan herhalen, want één heel nare eigenschap van de Chinezen is, dat ze absoluut geen gevoel van schaamte hebben.