Zaterdag hadden we een uitje. Dit was georganiseerd door mensen van het appartementencomplex waar we in wonen. We hadden ons 2 weken geleden voor de trip opgegeven en men vond het zo bijzonder dat we mee gingen, dat ik al een paar keer gezegd had tegen Theo, dat wij waarschijnlijk de enige blanken zouden zijn die meegingen.
Wij waren inderdaad het enige blanke koppel in de bus en de rest was Chinees. Er waren nog 2 blanke mannen die naar later bleek uit Libanon kwamen, 1 van deze mannen was getrouwd met een Chinese. Dus ons vermoeden klopte wel een beetje, maar we zijn in China en wat is er dan leuker dan alleen maar met Chinezen op stap te zijn.
Er was ons vooraf meegedeeld dat de busreis minstens 2 uur zou duren, maar we zaten nog geen 5 minuten in de bus of ons werd al meegedeeld dat het minstens een busreis van 3 uur zou worden.
We zouden een schildpaddennatuurreservaat bezoeken en aansluitend zouden we naar een hotspring-complex gaan met 72 verschillende hotspringbaden. Nou was het ons niet zo te doen om het hotspring gebeuren, zeker ook al met de gedachte aan de Mexicaanse griep en de Chinese hygiëne in ons achterhoofd, maar de schildpadden en vooral de busreis leek ons een geweldige ervaring.
We hadden een reisleidster, die bijna geen woord Engels sprak en dus ging dat allemaal aan ons voorbij. Ze kletste meer dan een kwartier en Theo had mij al verteld dat ze ons dat straks vrij vertaald in 3 zinnen Engels zouden uitleggen. Dit was inderdaad het geval, Theo maakt dat dus dagelijks mee, dat de Chinezen maar kletsen en kletsen en als hij dan vraagt wat ze allemaal gezegd hebben dan zijn ze vaak in 1 of 2 zinnen Engels klaar.
De bus was gemaakt voor kleine Chineesjes en dus zaten we erg bekrompen. Theo zijn lange benen konden geen kant op en uiteindelijk is hij maar overdwars gaan zitten zodat zijn benen een heel eind het gangpad in konden steken.
De busreis was geweldig, eindelijk kregen we het echte China te zien en hoe de mensen op het platteland leven. Nadat de reisleidster uitgesproken was, gingen de Chinezen zich bezig houden met zingen. Karaoke is hier een heel geliefde bezigheid, wij vonden het allemaal goed, zolang we maar geen tulpen uit Amsterdam hoefden te zingen.
Wij waren inderdaad het enige blanke koppel in de bus en de rest was Chinees. Er waren nog 2 blanke mannen die naar later bleek uit Libanon kwamen, 1 van deze mannen was getrouwd met een Chinese. Dus ons vermoeden klopte wel een beetje, maar we zijn in China en wat is er dan leuker dan alleen maar met Chinezen op stap te zijn.
Er was ons vooraf meegedeeld dat de busreis minstens 2 uur zou duren, maar we zaten nog geen 5 minuten in de bus of ons werd al meegedeeld dat het minstens een busreis van 3 uur zou worden.
We zouden een schildpaddennatuurreservaat bezoeken en aansluitend zouden we naar een hotspring-complex gaan met 72 verschillende hotspringbaden. Nou was het ons niet zo te doen om het hotspring gebeuren, zeker ook al met de gedachte aan de Mexicaanse griep en de Chinese hygiëne in ons achterhoofd, maar de schildpadden en vooral de busreis leek ons een geweldige ervaring.
We hadden een reisleidster, die bijna geen woord Engels sprak en dus ging dat allemaal aan ons voorbij. Ze kletste meer dan een kwartier en Theo had mij al verteld dat ze ons dat straks vrij vertaald in 3 zinnen Engels zouden uitleggen. Dit was inderdaad het geval, Theo maakt dat dus dagelijks mee, dat de Chinezen maar kletsen en kletsen en als hij dan vraagt wat ze allemaal gezegd hebben dan zijn ze vaak in 1 of 2 zinnen Engels klaar.
De bus was gemaakt voor kleine Chineesjes en dus zaten we erg bekrompen. Theo zijn lange benen konden geen kant op en uiteindelijk is hij maar overdwars gaan zitten zodat zijn benen een heel eind het gangpad in konden steken.
De busreis was geweldig, eindelijk kregen we het echte China te zien en hoe de mensen op het platteland leven. Nadat de reisleidster uitgesproken was, gingen de Chinezen zich bezig houden met zingen. Karaoke is hier een heel geliefde bezigheid, wij vonden het allemaal goed, zolang we maar geen tulpen uit Amsterdam hoefden te zingen.
In China zit je altijd aan een ronde tafel en op die tafel zit een glazen draaischijf, daar worden dan gaande weg de maaltijd de gerechten opgezet. Elke keer komt er weer een gerecht bij. Je ziet ook nog op die schijf een theepot staan, daar zit geen thee in om op te drinken, maar met die hete thee die daar in zit maak je je bestek en je kommetjes schoon voordat je ze gebruikt. Er is dus een kommetje waar je uit gaat eten en een wat groter kommetje om je eetgerei schoon te maken. Boven het grootste kommetje spoel met de hete thee je bestek en je kommetje af, als je dat gedaan hebt dan gooi je het kommetje waar de thee nu in zit leeg in een hele grote kom. Deze kom wordt daarna dan opgehaald. Ze doen dit om hun bestek en serviesgoed te desinfecteren.
Dan komen de gerechten op tafel en iedereen vist elke keer iets uit de schalen die op het draaiplateau staan. Dit doen ze met hun eigen bestek(stokjes) en dus niet met opscheplepels(hygiëne is weer ver te zoeken).
De vissen liggen er nog in zijn geheel op en verder garnalen, gestoomde ei, paksoi, inktvis, onderhuids varkensspek en ga zo maar door. Het ene was wel lekker en het andere was weer iets minder heb ik mij laten vertellen (ik had boterhammen meegenomen). De rijst was wel heel lekker, die is zowel in Indonesië als in China veel smaakvoller dan in Nederland.
Theo heeft ook nog een foto gemaakt van de keuken waar het allemaal bereid werd. Daar moest je niet te veel over nadenken.
De hotspringbaden waren heel erg lekker en je kon kiezen voor verschillende toevoegingen. Er mocht niet gefotografeerd worden, dat zal ongetwijfeld weer met de censuur en pornografie- en privacy wetgeving in China te maken hebben.
De terugreis ging over een stuk snelweg die al in 1 richting klaar was en daarom duurde die rit niet langer dan 2,5 uur, maar we hadden die andere route niet willen missen, want we hebben enorm veel gezien van het echte China.
Dan komen de gerechten op tafel en iedereen vist elke keer iets uit de schalen die op het draaiplateau staan. Dit doen ze met hun eigen bestek(stokjes) en dus niet met opscheplepels(hygiëne is weer ver te zoeken).
De vissen liggen er nog in zijn geheel op en verder garnalen, gestoomde ei, paksoi, inktvis, onderhuids varkensspek en ga zo maar door. Het ene was wel lekker en het andere was weer iets minder heb ik mij laten vertellen (ik had boterhammen meegenomen). De rijst was wel heel lekker, die is zowel in Indonesië als in China veel smaakvoller dan in Nederland.
Theo heeft ook nog een foto gemaakt van de keuken waar het allemaal bereid werd. Daar moest je niet te veel over nadenken.De hotspringbaden waren heel erg lekker en je kon kiezen voor verschillende toevoegingen. Er mocht niet gefotografeerd worden, dat zal ongetwijfeld weer met de censuur en pornografie- en privacy wetgeving in China te maken hebben.
De terugreis ging over een stuk snelweg die al in 1 richting klaar was en daarom duurde die rit niet langer dan 2,5 uur, maar we hadden die andere route niet willen missen, want we hebben enorm veel gezien van het echte China.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten