We hebben een schitterende tijd achter de rug met de jeugd. Ze zijn gezellig hier in Shenzhen geweest en we zijn vorige week donderdag met z’n vieren naar Beijing vertrokken. Toen we daar aankwamen was het er 24 graden en volop zon, lekker korte broeken weer. Theo en ik zijn nog even na aankomst in het hotel naar het plein van de hemelse vrede gelopen.
Vrijdag was het rond de 11 graden en zwaar bewolkt, er was regen voorspeld, maar dat kwam laat op de dag, dus daar hadden we geluk mee. Wij hebben eerst een bezoek gebracht aan de verboden stad
en later zijn we nog naar het vogelnest en de cube(zwembad) van de Olympische spelen geweest. De taxi chauffeur stopte gewoon op de snelweg om ons foto's van beide gebouwen te laten nemen. Hij bood zelfs nog aan om een foto van ons beiden voor het vogelnest te nemen.
Zaterdag hadden we een tour met ons vieren naar de great wall gepland en het zou spannend worden wat het weer zou doen. Gewapend met 2 dikke winterjassen gekocht in een outlet factory in Beijing zijn we naar de muur gegaan. Robbert Jan en Aldonus hadden zomerjassen en truien bij zich, en hadden daar net genoeg aan. Het was een heerlijke winterse dag volop zon maar een koude wind. Genieten dus.
En zondag…………. een dik pak sneeuw, zoveel was er nog nooit in Beijing gevallen, wat zijn we toch bofkonten. Hier in China zeggen ze, dat als je in Hong Kong aankomt en het regent dan ben je een gelukkig man. In dit geval zullen de Chinezen ook zeggen dat wij gelukkige mensen zijn, omdat het sneeuwt terwijl we in Beijing zijn.
Theo en ik (ik meer dan Theo) hebben er wel van genoten, want we zijn alleen maar temperaturen van rond de 30 graden of hoger gewend. Wij zijn de hutongs gaan verkennen dat zijn de woonwijken waar de Chinezen wonen. Vergelijkbaar met de kampongs in Indonesië, maar wel compleet anders gebouwd het is een waar doolhof. We zijn een paar van deze hutongs binnen gelopen en dan kom je dus weer de echte Chinees tegen, die ontzettend vriendelijk en goedlachs is.
’s Avonds zouden we terug vliegen naar Shenzhen, maar op de luchthaven van Beijing had men er helemaal geen verstand van hoe ze met deze weersomstandigheden om moesten gaan. We zijn apart gevlogen omdat we gezorgd hadden dat we wat eerder konden vertrekken dan onze geplande vlucht(20.00 uur). Robbert Jan en Aldonus zaten in een vliegtuig dat officieel om 11 uur ‘s morgens uit Beijing had moeten vertrekken en die zijn ’s nachts om kwart over 12 vertrokken. Wij hadden de vlucht van 18.00 uur en die vertrok om kwart voor 12. Ze kregen het vliegtuig van Robbert Jan en Aldonus maar niet ijsvrij op de vleugels. Vandaar dat ze uiteindelijk nog later vertrokken dan wij.We hebben op de jongelui gewacht op het vliegveld van Shenzhen waar we om 4 uur ’s nachts landen. Theo en ik hadden een illegale taxi geregeld en zijn nadat ook Robbert Jan en Aldonus geland waren met een echte rammelbak(echt rijp voor de sloop, Theo zei:”ik zal maar niet tegen de deur aanleunen”) naar ons appartement gereden. We waren heel erg bang dat de taxi het niet zou halen en onderweg begaf dan ook 1 van zijn schokdempers het met een enorme knal. Ik keek de chauffeur aan maar hij maakte een gebaar van: Och dat geeft helemaal niet en brabbelde nog iets in het Chinees.
Vanaf dat moment ging hij wel alle putdeksel en kuilen in de weg omzeilen en behoorlijk wat langzamer rijden. Geloof me als je van avontuur houdt en een beetje op het randje wilt leven moet je echt naar China gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten