Afgelopen week goed ziek geweest en vier kilo lichter geworden, nu alleen nog wat slapjes. Gelukkig is mijn darmstelsel weer tot rust gekomen. De grootste rijkdom op deze planeet is toch wel gezondheid.
Ik had me even helemaal terug getrokken van alles, afspraken afgezegd en Theo heeft 2 dagen thuis zitten werken om zo toch zijn vrouwtje een beetje in de gaten te kunnen houden.
Ik durf nog niet weer aan het Indonesische voedsel te beginnen, vanwege de pittigheid en hou me dan ook nog even bij de gewone Nederlandse aardappelen. Ibu Yayah heeft daar heel erg veel moeite mee, want voor mij moet ze elke dag een paar aardappelen koken. Als je hier aardappelen eet dan bak je die en niet koken. Daarnaast heeft ze problemen met het feit dat als je geen nasi eet dan heb je niet gezond gegeten. Dus elke morgen krijg ik zo'n gezicht van: al weer aardappelen!!! Maar helaas voor haar wil ik dit toch even doorzetten. Gisteren ook nog even met Denise(onze internist) er over gehad en die raadde mij ook aan om even te wachten met al het voedsel wat de darmen weer zou kunnen triggeren.
Iedereen die heel lief gereageerd heeft en mij beterschap gewenst hebben, wil ik heel erg bedanken. Want als je zo ver weg zit van je eigen haard en land, dan vind je je toch al gauw wat meer zieliger dan gewoonlijk. Dat waren dus echte opstekertjes. Wel moet ik zeggen dat ook de expatvrouwen hier zich ook wel om mij bekommerden en dat deed ook goed.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten