Waar te beginnen....

Lastig hoor zo'n eerste berichtje. Er is al zoveel gebeurd. De wens geuit "ook nog eens een paar jaar naar het buitenland te willen" en dan komt Indonesië voorbij. Hoewel ik de neiging heb op zulke voorstellen maar meteen in te gaan, compenseert Titia dat gelukkig goed. "Eerst maar eens kijken daar". En dat hebben we gedaan. Bandung was me niet helemaal vreemd (zakelijk al eens geweest), maar voor Titia helemaal nieuw. Boeken bij de bibliotheek gehaald over het leven en werken als expat, over Indonesië en natuurlijk internet helemaal binnenste buiten gekeerd. Hoe meer je leest hoe spannender het wordt. En dan er naar toe. Lange vlucht, eerst naar Kuala Lumpur, even het vliegtuig uit en weer verder. Na ongeveer 16 uur op Jakarta. Nou, daar wil je niet wezen: Heet, benauwd, en zwaar vervuild. Bandung is een stuk beter zeggen ze allemaal, afwachten maar. Gelukkig zat Mike (van het bedrijf in Bandung) in hetzelfde vliegtuig. Hij had vervoer geregeld en wist de weg. Autorit van maar 3 uur naar Bandung, want we hadden mazzel: we landen ongeveer op het moment dat het begint te schemeren, en dat midden in de Ramadan zodat iedereen aan tafel zit na de hele dag vasten. Ben benieuwd welke verrassingen dit islamitisch land nog meer voor ons heeft.

De paar dagen in Bandung waren geweldig. Prima ontvangst door de mensen van ons bedrijf, iedereen is reuze aardig. Stukje van de omgeving gezien, waaronder de vulkaan die in de achtertuin van Bandung staat (en nog werkt, zie de foto). Leuke gesprekken gehad met Nederlanders die daar ook als expat wonen, een objectief beeld kunnen krijgen, en een gezellige avond beleefd met Rein en Rina, die daar toen een maand woonden.

Na een vermoeiende week weer thuis en alles nog eens goed overwogen. Het resultaat is bekend: WE GAAN! En dan begint het pas.....

Theo